ΚΟΡΙΝΘΙΑ
Ο Μέγας Αλέξανδρος στην Αρχαία Κόρινθο: Η μέρα που έγινε «Στρατηγός Αυτοκράτωρ» και υποκλίθηκε σε έναν φιλόσοφο
Το φθινόπωρο του 336 π. Χ., ο 20χρονος Αλέξανδρος ένωσε τους Έλληνες για την εκστρατεία της Ασίας και έζησε μια συνάντηση που σημάδεψε την Ιστορία.
Το φθινόπωρο του 336 π. Χ., η αρχαία Κόρινθος βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων του ελληνικού κόσμου. Ο νεαρός τότε Αλέξανδρος, έχοντας μόλις διαδεχθεί στον θρόνο της Μακεδονίας τον δολοφονημένο πατέρα του, Φίλιππο Β', κατέβηκε στη νότια Ελλάδα με έναν ξεκάθαρο στόχο: να επιβάλει την κυριαρχία του και να προετοιμάσει το έδαφος για τη μεγάλη εκστρατεία στην Ασία. Η παρουσία του στην πόλη σφραγίστηκε από δύο γεγονότα που έμειναν στην ιστορία, το ένα για τη γεωπολιτική του σημασία και το άλλο για τη φιλοσοφική του βαρύτητα.
Η εδραίωση της εξουσίας: Το Συνέδριο της Κορίνθου
Η πρώτη και σημαντικότερη κίνηση του Αλεξάνδρου ήταν καθαρά πολιτική και στρατιωτική. Ο νεαρός βασιλιάς συγκάλεσε το πανελλήνιο συνέδριο στην Κόρινθο, καλώντας τους αντιπροσώπους όλων των ελληνικών πόλεων-κρατών. Με μοναδική εξαίρεση τη Σπάρτη, η οποία τήρησε στάση αποχής, οι υπόλοιπες πόλεις ανανέωσαν τη συμμαχία που είχαν συνάψει παλαιότερα με τον Φίλιππο. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο Αλέξανδρος ανακηρύχθηκε επίσημα «Ηγεμόνας» και «Στρατηγός Αυτοκράτωρ» των Ελλήνων. Με τον τίτλο αυτό, εξασφάλισε όχι μόνο τη νομιμοποίηση της εξουσίας του, αλλά και την απαραίτητη στρατιωτική υποστήριξη για την επικείμενη σύγκρουση με την Περσική Αυτοκρατορία.
Η συνάντηση δύο κόσμων: Αλέξανδρος και Διογένης
Πέρα από τους πολιτικούς ελιγμούς, η επίσκεψη στην Κόρινθο έφερε τον ισχυρότερο άνδρα της Ελλάδας αντιμέτωπο με τον πιο αντισυμβατικό φιλόσοφο της εποχής, τον Διογένη τον Κυνικό. Ενώ πλήθος πολιτικών, στρατηγών και διανοουμένων έσπευδε να συγχαρεί τον νέο ηγεμόνα, ο Διογένης αδιαφόρησε επιδεικτικά.
Κινούμενος από περιέργεια, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να τον αναζητήσει ο ίδιος. Τον βρήκε στο Κράνειο, ένα προάστιο της Κορίνθου, να λιάζεται έξω από το μεγάλο πιθάρι που χρησιμοποιούσε ως κατοικία. Περιτριγυρισμένος από τη λαμπρή ακολουθία του, ο Αλέξανδρος πλησίασε τον ρακένδυτο φιλόσοφο και τον ρώτησε ευγενικά ποια χάρη θα ήθελε να του κάνει. Η απάντηση του Διογένη έμεινε αθάνατη: «Μικρόν από του ηλίου μετάστηθι» (Παραμέρισε λίγο, γιατί μου κρύβεις τον ήλιο). Οι ακόλουθοι του βασιλιά θεώρησαν τη στάση του φιλοσόφου προσβλητική και αλαζονική, αρχίζοντας να γελούν και να τον χλευάζουν. Ο Αλέξανδρος, όμως, διέκρινε πίσω από τα λόγια αυτά την απόλυτη ελευθερία ενός ανθρώπου που δεν είχε ανάγκη ούτε τον πλούτο ούτε την εξουσία. Φεύγοντας, γύρισε στους στρατηγούς του και είπε τη διάσημη φράση: «Ει μη Αλέξανδρος ήμην, Διογένης αν ήμην» (Αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν ο Διογένης).
Ο απολογισμός μιας ιστορικής επίσκεψης
Η στάση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Κόρινθο λειτούργησε ως προοίμιο της μετέπειτα πορείας του. Από τη μία πλευρά, απέδειξε την πολιτική του οξυδέρκεια, ενώνοντας τους Έλληνες κάτω από την ηγεσία του. Από την άλλη, έδειξε το βαθύ σεβασμό του προς την ελληνική σκέψη και τη φιλοσοφία, αναγνωρίζοντας πως, πέρα από την κατάκτηση του κόσμου, υπάρχει και η κατάκτηση της εσωτερικής αυτάρκειας.
Το φθινόπωρο του 336 π. Χ., η αρχαία Κόρινθος βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων του ελληνικού κόσμου. Ο νεαρός τότε Αλέξανδρος, έχοντας μόλις διαδεχθεί στον θρόνο της Μακεδονίας τον δολοφονημένο πατέρα του, Φίλιππο Β', κατέβηκε στη νότια Ελλάδα με έναν ξεκάθαρο στόχο: να επιβάλει την κυριαρχία του και να προετοιμάσει το έδαφος για τη μεγάλη εκστρατεία στην Ασία. Η παρουσία του στην πόλη σφραγίστηκε από δύο γεγονότα που έμειναν στην ιστορία, το ένα για τη γεωπολιτική του σημασία και το άλλο για τη φιλοσοφική του βαρύτητα.
Η εδραίωση της εξουσίας: Το Συνέδριο της Κορίνθου
Η πρώτη και σημαντικότερη κίνηση του Αλεξάνδρου ήταν καθαρά πολιτική και στρατιωτική. Ο νεαρός βασιλιάς συγκάλεσε το πανελλήνιο συνέδριο στην Κόρινθο, καλώντας τους αντιπροσώπους όλων των ελληνικών πόλεων-κρατών. Με μοναδική εξαίρεση τη Σπάρτη, η οποία τήρησε στάση αποχής, οι υπόλοιπες πόλεις ανανέωσαν τη συμμαχία που είχαν συνάψει παλαιότερα με τον Φίλιππο. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο Αλέξανδρος ανακηρύχθηκε επίσημα «Ηγεμόνας» και «Στρατηγός Αυτοκράτωρ» των Ελλήνων. Με τον τίτλο αυτό, εξασφάλισε όχι μόνο τη νομιμοποίηση της εξουσίας του, αλλά και την απαραίτητη στρατιωτική υποστήριξη για την επικείμενη σύγκρουση με την Περσική Αυτοκρατορία.
Η συνάντηση δύο κόσμων: Αλέξανδρος και Διογένης
Πέρα από τους πολιτικούς ελιγμούς, η επίσκεψη στην Κόρινθο έφερε τον ισχυρότερο άνδρα της Ελλάδας αντιμέτωπο με τον πιο αντισυμβατικό φιλόσοφο της εποχής, τον Διογένη τον Κυνικό. Ενώ πλήθος πολιτικών, στρατηγών και διανοουμένων έσπευδε να συγχαρεί τον νέο ηγεμόνα, ο Διογένης αδιαφόρησε επιδεικτικά.
Κινούμενος από περιέργεια, ο Αλέξανδρος αποφάσισε να τον αναζητήσει ο ίδιος. Τον βρήκε στο Κράνειο, ένα προάστιο της Κορίνθου, να λιάζεται έξω από το μεγάλο πιθάρι που χρησιμοποιούσε ως κατοικία. Περιτριγυρισμένος από τη λαμπρή ακολουθία του, ο Αλέξανδρος πλησίασε τον ρακένδυτο φιλόσοφο και τον ρώτησε ευγενικά ποια χάρη θα ήθελε να του κάνει. Η απάντηση του Διογένη έμεινε αθάνατη: «Μικρόν από του ηλίου μετάστηθι» (Παραμέρισε λίγο, γιατί μου κρύβεις τον ήλιο). Οι ακόλουθοι του βασιλιά θεώρησαν τη στάση του φιλοσόφου προσβλητική και αλαζονική, αρχίζοντας να γελούν και να τον χλευάζουν. Ο Αλέξανδρος, όμως, διέκρινε πίσω από τα λόγια αυτά την απόλυτη ελευθερία ενός ανθρώπου που δεν είχε ανάγκη ούτε τον πλούτο ούτε την εξουσία. Φεύγοντας, γύρισε στους στρατηγούς του και είπε τη διάσημη φράση: «Ει μη Αλέξανδρος ήμην, Διογένης αν ήμην» (Αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν ο Διογένης).
Ο απολογισμός μιας ιστορικής επίσκεψης
Η στάση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Κόρινθο λειτούργησε ως προοίμιο της μετέπειτα πορείας του. Από τη μία πλευρά, απέδειξε την πολιτική του οξυδέρκεια, ενώνοντας τους Έλληνες κάτω από την ηγεσία του. Από την άλλη, έδειξε το βαθύ σεβασμό του προς την ελληνική σκέψη και τη φιλοσοφία, αναγνωρίζοντας πως, πέρα από την κατάκτηση του κόσμου, υπάρχει και η κατάκτηση της εσωτερικής αυτάρκειας.
Πηγή: KorinthosTV





